Tsja, het kan raar lopen. Plannen kunnen leuk zijn, maar het werkt niet altijd zoals je wilt. In plaats van in Iasi nu op een trein te wachten, zit in in een internetcafe in een regenachtig Bucuresti (Boekarest in het Nederlands), de hoofdstad van Roemenie.
Vol goede moed vertrok ik uit Tiraspol (Transdnjestrie) en de minibus naar Chisinau (Moldavie) was geen probleem. Vandaar uit wilde ik verder naar Ungheni reizen. Deze plaats ligt aan de grensrivier tussen Moldavie en Roemenie. In 2002 was ik hier zo wel bij binnenkomst als bij vertrek uit Moldavie geweest. De volgende dag wilde ik de locale trein van 7.55 naar Iasi (Roemenie) nemen.
Maar goed, eerst in Ungheni zien te komen. Op het busstation bleek ik naar Gara Nord (busstation Noord) te moeten. Met een maxitaxi, maar lol....geen maxitaxi nr. 174 of 173 te zien. Gelukkig kende ik Chisinau nog van 2002 en liep maar naar het treinstation. Er rijden treinen in Moldavie, maar veel minder dan bussen. Maar de trein van 15.46 naar Ocita ging via Ungheni. Dit was een locale trein, en echt spotgoedkoop (10 ML met een koers van 17 ML/euro - en dat voor 2,5 uur in de trein / de bus zou 37 ML zijn ook niet veel). De trein bleek erg vol, maar ik kon zitten....en na een paar stations werd het rustiger, maar echt comfortable was het niet. Hoewel Chisinau nogal veranderd was (het station was helemaal vernieuwd, en ook andere dingen zagen er moderner uit) was deze trein nog steeds van het type houten bankjes.
In Ungheni stapte ik de trein uit....en toen ik het perron wilde verlaten... Ja, hoor. Politie. Ze wilde m'n documenten zien, maar ik deed of ik het niet begreep. Nou ja, maar mee naar een bureautje en ik vroeg "waarom" (in het roemeens, na de russisch of russisch achtige talen wel even wennen - maar taalgids doet wonderen). Er kwam geen normaal antwoord uit, alleen dat hij een stom uniform aan had. Nou ja, vooruit - maar ik was niet van plan een cent te betalen. Dergelijke practijken had ik in Europa nog nooit meegemaakt (wel in Kazachstan en in mindere mate in Oezbekistan). Gelukkig hoefde er niet betaald te worden, maar het idee achter deze bureaucratische onzin ontgaat me. Tsja, ik had niet echt zin uit te zoeken waarom m'n gegevens in zo'n boek werden geschreven. Het was al na zevenen en ik moest nog eten en natuurlijk naar het hotel.
Bij Hotel Dacia, hing er echter een papier op de deur - nou ja, eigenlijk twee. Het russisch begreep ik het best "Hotel ne rebotet" (hotel buiten werking). Pfff, dat viel tegen. Bij een cafe waar ik in 2002 ook was geweest (nog steeds tot 3.00 open) vroeg ik of er een ander hotel was. Dat zou op het station zijn. Hm, ik had slechte ervaring met hotels op het station (Shu in Kazachstan, waar ik na achten of zo niet meer buiten mocht van de politie omdat het gevaarlijk zou zijn). Maar op het station hoorde ik dat er helemaal geen hotel was. Rot dan ook maar op met je Moldavie dacht ik. Terug naar Chisinau of Balti zou geen optie, ik zou veel te laat aankomen. Het land is te klein om een nachttrein te nemen. Wel ging er om 21.10 een trein naar Bucuresti (aankomst 5.30 !). Ik besloot die maar te nemen. De kassieres zaten nog geld te tellen, maar uiteindelijk lukte het - en kreeg ik de rest van m'n M. Lei nog gewisseld voor R. Lei. Helaas was er op het station niets te eten.
De grenscontrole vond op het station plaats. Het stelde niet veel voor, een douaniere zei gewoon op 't formulier overal nee invullen (haha, zonder dat ik kon lezen of het over wapens enz. ging - ik zou het toch wel niet hebben). Maar bij de laatste stempelpost vormde m'n visa nog een probleem. Ik had namelijk geen "entry" stempel. Goed bij de grens tussen Transdnjestrie en Moldavie had ik zo waar Moldavische agenten gezien, maar wel hoefden daar niet te stoppen (de Transdjestrische kant van de grens stelde overigens niet veel voor - even paspoorten bekijken). De dounaiere had geen idee wat ze er mee moest, en na wat overleg met collega's was het zo van. Hier je stempelje en "goodbye" (ik had het gevoel dat ik het land uitgeknikkerd werd). Het visum was best duur (60 dollar), maar uiteindelijk was ik nog geen 12 uur in Moldavie zelf..... maar ja, of ik zonder Moldavisch visum Transdnjestrie in had gekund weet ik niet (de offciele naam is Transdnjestrisch Moldavische Repuliek).
In de trein kon ik wat eten, en gelukkig hadden we vertraging, aankomst rond 7 uur.
Nou moet ik nog bekijken hoe ik vrijdag in Budapest kom....(de reis zit er in ieder geval bijna op, helaas)
gr. yli
Laatste reacties